Το γατάκι μιας φίλης έκλεισε έναν χρόνο ζωής και είπαμε να τον γιορτάσουμε με ένα άρθρο γραμμένο από εκείνη!

«Ένας χρόνος μαζί και εύχομαι πολλά χρόνια ακόμη. Σε βρήκα στις 17 /9/2015 μαζί με τα δυο αδέλφια σου. Εκλαιγες, πεινούσες, τσιριζες. Η μαμά σου εξαφανισμενη. Η γάτο μαμά σας ανέλαβε με θερμόφορα και γάλα για πρόωρα  γατάκια. Ησουν δυνατή και αποφασισμένη να ζήσεις, τα αδελφάκια σου τα χάσαμε την πρώτη εβδομάδα. Το Μπεμπεκι ηταν το πρωτο ονομα,μετα το,αλλαξαμε σε Μπεκυ.Αρχίσαμε το τάισμα κάθε τέσσερις ώρες … Υπήρχε η αγκαλίτσα μου και πολλα χαδακια.Δεν ήταν εύκολο να καταλαβαίνω αν πεινουσες λίγο νωρίτερα, αν πονούσε η κοιλίτσα. Εγώ με τ0 ρολόι στο χέρι να σε ταισω κάθε 4 ώρες. Και επιτέλους άρχισες να δείχνεις γατάκι. …και κάποια στιγμή αφήσαμε το μπιμπερό και έφαγες για πρώτη φορά μόνη σου. Χαράς ευαγγέλια. ..σκέφτηκα, τέρμα πια το ξενύχτι. Ομως ενα μπιμπερο το βραδυ το ηθελες.Μετά ηρθαν τα δοντακια και τα χερια μου εγιναν το ακονιστήρι τους.Γεμάτα γρατσουνιές….και σημαδάκια. Ύστερα ήρθε ο,καιρός και γνωριστείς με τα υπόλοιπα γατάκια του σπιτιού. Μμμμ. Περάσαμε δύσκολες στιγμές, αλλά τα καταφέραμε σχεδόν Υπήρξαν και δύο ζημιές, αλλα χαλάλι σου ήταν αντικείμενα που δεν μου πολυάρεσαν. Και πέρασε ο καιρός και γιόρταζαν τον πρώτο σου μήνα , τον δεύτερο. ….και εμείς αυτοκόλλητες. Και ξαφνικά το καλοκαίρι ήρθε ο πρώτος σου οίστρος. Δεν τον περίμενα, με τρομαξες. Η στείρωση ήταν αναπόφευκτη, όλα πήγαν καλά αλλά μου είχες μουτρακια και νευράκια για δύο εμβομαδες περίπου. Εννοείται ότι σου κάνω όλα τα χατήρια. …εννοείται ότι με εκμεταλλευεσαι. Είσαι όμως το δικό μου γατάκι, η παρεουλα μου, η αυτοκολλητή μου. Πριν λίγες μέρες συμπλήρωσες τον ένα χρόνο. Εύχομαι πολλά ακόμη. γλυκιά Μπεκυ. Είσαι βασανακι αγαπημένο!»

Λ.Μ.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ