Φωτογραφία: "ΣΠΑΩ ΠΛΑΚΑ"Στις αρχές του περασμένου αιώνα η Αθήνα δε διέθετε πολλές διασκεδάσεις, γι’ αυτό και η εμφάνιση φωνόγραφων με πλάκες (δίσκους δηλαδή), προκάλεσε ενθουσιασμό στους κατοίκους της. Κάθε κέντρο που είχε δικό του φωνόγραφο, έκανε χρυσές δουλειές. Από το 1910 και μετά το καφενείο «Θέμις», στην πλατεία του Δημοτικού Θεάτρου, μάζευε τόσο κόσμο τα βράδια, ώστε το να προλάβει κανείς να βρει άδεια καρέκλα θεωρούνταν σημαντική επιτυχία. Κι αυτό, γιατί είχε σπουδαίο φωνόγραφο και έπαιζε συνέχεια πλάκες. «Πάμε στη “Θέμιδα”, έχει πλάκα!» έλεγαν οι νέοι. Έτσι, το έχει πλάκα κατέληξε να σημαίνει είναι ευχάριστος, αστείος, προκαλεί ευθυμία.Δεν πέρασαν πολλά χρόνια κι έκαναν την εμφάνισή τους πλανόδιοι, που γύριζαν στις ταβέρνες και «έπαιζαν» φωνόγραφο. Πολλές φορές πελάτες που ευθυμούσαν, ακούγοντας την πλάκα της αρεσκείας τους, φώναζαν «παίξε την ώσπου να σπάσει!» να τριφτεί, δηλαδή, ολότελα. Άλλοτε, οι γλεντζέδες πάνω στο μεγάλο κέφι, αντί για ποτήρια, έσπαζαν και τη μισοτριμμένη πλάκα. Από την τακτική αυτή κατέληξε το «σπάω πλάκα» να σημαίνει ότι διασκεδάζω με κάτι ή με κάποιον που μου προκαλεί μεγάλη ευχαρίστηση: Με τις ιστορίες του και τον τρόπο που τις λέει, σπάμε μεγάλη πλάκα κάθε βράδυ στο καφενείο.

Στις αρχές του περασμένου αιώνα η Αθήνα δε διέθετε πολλές διασκεδάσεις, γι’ αυτό και η εμφάνιση φωνόγραφων με πλάκες (δίσκους δηλαδή), προκάλεσε ενθουσιασμό στους κατοίκους της. Κάθε κέντρο που είχε δικό του φωνόγραφο, έκανε χρυσές δουλειές. Από το 1910 και μετά το καφενείο «Θέμις», στην πλατεία του Δημοτικού Θεάτρου, μάζευε τόσο κόσμο τα βράδια, ώστε το να προλάβει κανείς να βρει άδεια καρέκλα θεωρούνταν σημαντική επιτυχία. Κι αυτό, γιατί είχε σπουδαίο φωνόγραφο και έπαιζε συνέχεια πλάκες. «Πάμε στη “Θέμιδα”, έχει πλάκα!» έλεγαν οι νέοι. Έτσι, το έχει πλάκα κατέληξε να σημαίνει είναι ευχάριστος, αστείος, προκαλεί ευθυμία.
Δεν πέρασαν πολλά χρόνια κι έκαναν την εμφάνισή τους πλανόδιοι, που γύριζαν στις ταβέρνες και «έπαιζαν» φωνόγραφο. Πολλές φορές πελάτες που ευθυμούσαν, ακούγοντας την πλάκα της αρεσκείας τους, φώναζαν «παίξε την ώσπου να σπάσει!» να τριφτεί, δηλαδή, ολότελα. Άλλοτε, οι γλεντζέδες πάνω στο μεγάλο κέφι, αντί για ποτήρια, έσπαζαν και τη μισοτριμμένη πλάκα. Από την τακτική αυτή κατέληξε το «σπάω πλάκα» να σημαίνει ότι διασκεδάζω με κάτι ή με κάποιον που μου προκαλεί μεγάλη ευχαρίστηση: Με τις ιστορίες του και τον τρόπο που τις λέει, σπάμε μεγάλη πλάκα κάθε βράδυ στο καφενείο.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ